ตระเวนกิน ทั่วถิ่นไทย ... ร้านปุ้ม อาหารป่ารสบ้าน ๆ ลาดหญ้า กาญจนบุรี

<< ตระเวนกิน ทั่วถิ่นไทย ... ร้านปุ้ม อาหารป่ารสบ้าน ๆ ลาดหญ้า กาญจนบุรี >>

อากาศช่วงปลายเดือนธันวาคมเริ่มจะเย็นขึ้น สมกับการเข้าสู่ฤดูหนาวซะที ช่วงนี้เริ่มเข้าสู่เวลาการออกไปสัมผัสลมหนาว อากาศเย็น ๆ ตามจังหวัดต่าง ๆ ทั้งใกล้ทั้งไกลจากเมืองหลวง

ส่วนคนที่อยู่ในถิ่นอากาศเย็น ๆ ก็อาจจะออกมาท่องเที่ยวทะเลกันบ้าง ทะเลหน้าหนาวก็สวยไปอีกแบบนะครับ ลมทะเลจะเย็นขึ้น สบายตัวมากขึ้น ไม่เหนอะหนะ จะเรียกได้ว่าเป็นช่วงที่ทุกคนได้รับความสุขจากอากาศเย็น ๆ บ้างก็คงมิผิด

คนเมืองหลวง ถ้าอยากจะไปสัมผัสอากาศเย็น ๆ แล้ว ต่างคิดขึ้นเหนือกันไปก็คงจะมาก แต่จริง ๆ แล้ว ถ้าเรามามองดูจังหวัดใกล้ ๆ แค่กาญจนบุรี เราก็มีตัวเลือกที่จะไปสัมผัสลมเย็น ๆ ได้ไม่แพ้ที่ใดนะครับ

การเดินทางไปเที่ยวแถบเมืองกาญ ฯ มีสองเส้นทางให้เลือก ว่าจะไปทางเส้นไทรโยค – สังขละบุรี หรือทางอำเภอศรีสวัสดิ์ ซึ่งทั้งสองเส้นทาง มีแหล่งท่องเที่ยวต่างกันนิด ๆ แต่ละเส้นทางก็จะมีเขื่อนใหญ่ ๆ ของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตให้ไปชมทั้งสองเส้นทาง

วันนี้ ชายกางมีร้านอาหารอร่อย ๆ รสจัดจ้านตาม style มาให้ชมกันร้านนึงบนเส้นทางจากเมืองกาญฯ สู่ เขื่อนศรีนครินทร์ ซึ่งเราจะต้องผ่านอำเภอลาดหญ้ากันแน่นอน ร้านอร่อยร้านนี้อยู่ที่ลาดหญ้านี้ครับ

ร้านปุ้ม หรือที่ เรียกกันตามคุ้นเคยว่า ร้านพี่ปุ้ม เป็นร้านที่อยู่ในบ้าน ไม่มีชื่อร้าน ไม่มีป้ายร้านใด ๆ ชายกางมารู้จักร้านนี้เพราะพี่ ๆ การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคจังหวัดกาญจนบุรี รวมทั้งเพื่อนในห้องก้นครัวก็แนะนำให้มาลองชิมครับ

ติดใจตั้งแต่สองปีที่แล้ว แวะเวียนกันมานับสิบครั้ง ทั้งไปกินเอง จัดหมู่กลุ่มคณะหลายสิบคนก็ไปกินมาแล้ว มีแต่คนติดใจ จึงต้องนำมาบอกกันในห้องก้นครัวนี้ เผื่อใครมาเที่ยวเมืองกาญฯ ในช่วงปีใหม่นี้ หรือช่วงไหน ๆ ลองแวะมาชิมร้านบ้าน ๆ แบบนี้ดูบ้างครับ

การเดินทางมาร้านพี่ปุ้มนั้นไม่ยากครับ จากแยกแก่งเสี้ยน เรามุ่งหน้าเส้นทางศรีสวัสดิ์ หรือเส้นทางสู่เขื่อนศรีนครินทร์ มาจนถึงสี่แยกไฟแดงอำเภอลาดหญ้า เราเลี้ยวซ้ายมาครับ

ขับผ่านวัดทุ่งลาดหญ้ามาจนข้ามสะพานสวย ๆ ผ่านร้านพริกแกง ที่เคยแนะนำกันไปแล้ว

ขับมาจนถึงสี่แยกเล็ก ๆ ที่มีป้ายบอกว่าเลี้ยวขวาไปคำแสด รีสอร์ท เราเลี้ยวขวามาครับ

ขับมาประมาณไม่เกินกิโล จะเห็นป้ายเล็ก ๆ นี้ มีป่าอ้อยทางซ้าย ให้จอดครับ

ร้านพี่ปุ้ม จะอยู่ขวามือครับ เป็นเหมือนบ้านหลังริมสุดนั่นแหละครับ

ร้านเค้าโล่ง ๆ ไร้ฝากั้นทั้งสี่ด้าน รับลมทุกทิศครับ

นั่งชมเมนูกันซักนิด หน้าแรก

หน้าหลังครับ

แอบบุกเข้าครัว ไปดูพี่ปุ้มทำกับข้าวกันนิดนึงครับ

ไปทีไร ก็ย่องไปดูแกทุกครั้ง เพราะร้านนี้ จะทำกันแค่สองคนครับ

จานแรกที่มิควรพลาดเลยคือ ผัดเผ็ดหมูป่า ครับ

ร้านนี้ผัดมาแห้ง ๆ ราวคั่วกลิ้ง รสเผ็ดเบา ๆ แต่ร้อนรุ่มในเวลาไม่นานนัก อร่อยชุ่มคอ

กบผัดเผ็ด ที่ไม่แพ้ที่ใด รสชาติร้อนแรงตามวิถีอาหารป่า

ปลาคังผัดฉ่า มาเมืองกาญฯ แล้วไม่ได้กินปลาคังเขื่อน เหมือนมาไม่ถึงนะครับ ที่นี่ผัดออกมาเรียกเหงื่อได้เต็มหัวดีแท้

แกงป่าปลาคัง จัดจ้านมิผิดกับผัดฉ่า ใครใจถึงหน่อย ซดน้ำแกงตอนร้อน ๆ นี้นะ ท่านจะหายหวัดทันที

แกงป่าเนื้อสับ น้ำขลุกขลิก ... แกงป่าเนื้อสับ มันต้องอย่างนี้ ๆ ๆ สะใจยิ่งนักเชียว

ต้มยำปลาคังน้ำแดง ที่นี่เป็นต้มยำตำรับเมืองกาญฯของแท้ ที่ใช้พริกแห้งมาโขลกต้มกับเครื่องต้มยำ จนน้ำออกมาสีแดงจากพริก ปรุงรสให้เปรี้ยวนำ รสจัดจ้าน ซดโล่งคอดีนักแล

ฉู่ฉี่ปลาคัง จานนี้เผ็ดเบา ๆ คลุกข้าวกินอร่อยมากครับ

เนื้อสับผัดใบกะเพราของพี่ปุ้มก็ไม่เป็นสองกับใครนะครับ ผัดมาเนื้อล้วน ๆ แห้ง ๆ รสจัดจ้าน เรียดกเหงื่อได้เช่นกัน

ปลาคังลวกจิ้ม ต้องมี

ปลาคังทอดน้ำปลา เป็นเนื้อปลาล้วน ๆ ที่น้ำราดไม่หวานเจี๊ยบแบบลุงลอย อร่อยกันคนละแบบครับ

ปลารากกล้วยทอด กินเล่นเป็น Snack ริมแม่น้ำที่ดีมาก

ไก่รวน จานนี้เป็นจานสุดฮิตของทีมยิงปืน การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคครับ ไปทีไรสั่งกันหลายจานมาก

จนขอเข้าไปชมขั้นตอนการผลิตกันเลยทีเดียว

กบทอดกระเทียม กรอบกรุบ ใครฟันดี ๆ เคี้ยวได้ทั้งกระดูก แต่ชายกาง ไม่ ครับ เกรงใจฟันที่อยู่กันมานานน่ะครับ

เนื้อแดดเดียว สุดยอด

หมูแดดเดียวก็มี เอาใจคนรักวัวครับ

ปลาช่อนทอดผัดคึ่นไช่

ปลาแรดราดเปรี้ยวหวาน

ปลาแรดทอดกระเทียม

ปลาทับทิมนึ่งมะนาว

กลุ่มผัดจืด แก้เผ็ด และอาหารเด็ก

สุดท้าย จะขาดเขาไปมิได้เลย ข้าหลวงเดิม ที่อยู่คู่กับอาหารเผ็ด ๆ เรื่อยมา “ ไข่เจียว ”

ชายกางพาเพื่อน ๆ ไปกินกันหลายคณะมาแล้วครับ

ราคาค่าอร่อยในแต่ละคราวก็จะราว ๆ นี้ สบายกว่าไปร้านใหญ่ ๆ ดัง ๆ เยอะครับ

ท่านนักเดินทางท่องเที่ยวทั้งหลาย ลองจดร้านปุ้ม ไว้ใน list ร้านอาหารในเมืองกาญฯ ตามเส้นทางศรีสวัสดิ์นี้ไว้ซักร้านนะครับ ลองมาชิมดูครับ

อากาศเริ่มแปรเปลี่ยน เย็นขึ้น เราต้องหมั่นดูแลตัวเอง ดูแลสมาชิกในบ้านของเรานะครับ โดยเฉพาะพระในบ้าน ที่ท่านอาจจะครั่นเนื้อครั่นตัว ไม่สบายตัวนัก แต่เกรงใจ ไม่กล้าบอกลูกหลาน

   เราหมั่นถามหมั่นคุยกับท่านบ้างครับ   อย่าให้ท่านเหงาและเกรงใจเกรงว่าลุกหลานจะรำคาญครับ   ท่านยังอยู่น่ะดีแล้วครับ  ท่านไม่อยู่แล้ว  อย่าไปคิดว่า “ รู้งี้ “ เพราะมันสายไปแล้วครับ
          เวลา  ไม่เคยคอยใครนะครับ  ทำอะไรที่ดีต่อกันได้ ทำไว้ครับ
                                สวัสดีครับ